PDF Print

In het hart van de zaak 6

 



In de Veertigdaags vasten gaat onze aandacht vooral uit naar de grote thema's die ons op de zondagen zijn aangereikt, in de weken die nu achter ons liggen.

Komende zondag, op 14 maart, is het Halfvasten, een blijde zondag zelfs, een roze zondag als we daarbij maar niet in de war raken door de opschudding van de laatste tijd die de kranten haalt en even snel verdwijnt als het gekomen is,

Een roze zondag waar het paars niet is opgewassen tegen het licht dat ons leven verheldert; we bidden dan ook in het gebed van de dag, dat God die de mensen liefheeft de harten zal verlichten van hen die Hem willen dienen.

Laetare heet deze zondag naar het beginwoord van de Introïtus Verblijdt u met Jeruzalem en wees over haar opgetogen, gij allen die haar liefhebt. (OKG 387 en kijk dan eens naar die gregoriaanse melodie met de opgetogenheid van een lange reeks van noten op dat woord liefde).

Over Jeruzalem mogen we ons verblijden,juichen en vrolijk zijn. Bij Jeruzalem is overvloed van vertroosting waarmee we mogen worden verzadigd, zodat er geen plaats is voor de droefheid waaraan de vastentijd weliswaar recht doet maar waar het niet bij blijft.


Zie we trekken op naar Jeruzalem! |Dat is de koers die we inzetten, de weg die Jezus is gegaan om daar te lijden en te sterven,de plaats van Golgota en de hof met de vroege zang van de vogels en de geur van de bloemen en de kruiden en de stem van de engel: 'Wat zoek je de Levende bij doden, hij is hier niet'.Neen, niet daar moeten we hem zoeken, hier is hij op deze blijde morgen onder ons, bij ons. Om ons te ontmoeten, ieder van ons en we krijgen de opdracht om het te vertellen aan de anderen die er niet zijn deze morgen, elkaar mee te nemen op deze reis naar Jeruzalem.


De eerste lezing op deze zondag komt uit het boek Kronieken. Dat liegt er niet om, want wat we hier horen gaat dwars in tegen de blijdschap van deze dag. Dat denken we althans en er is ook wel reden toe want er worden afschuwelijke dingen verteld over de stad Jeruzalem en de bewoners. Eigen schuld, dat valt niet te ontkennen, maar moest het zo lang duren? Zeventig jaar in ballingschap na alle moord en doodslag, de tempel verwoest, de muren afgebroken, de huizen verbrand. De stad teruggebracht tot een stuk woeste grond.

Maar, staat er dan, de Heer wekte de geest van Cyrus, de koning van de Perzen en dan begint ook voor de rest van het volk een opstanding, een opwekking mag je hopen, want we zijn een hardnekkig volk. 'Wie onder u tot enig deel van zijn volk behoort, zegt koning Cyrus, -de Heer, zijn God, zij met hem, hij trekke op'.

Het oude is voorbij gegaan, zegt de apostel Paulus in de tweede lezing, het nieuwe is gekomen! Door Christus die ons met God verzoend heeft en dan zijn we toe aan het evangelie, de blijde boodschap van deze zondag, het verhaal van de vader en zijn twee zonen.


Het verhaal van de verloren zoon is waarschijnlijk de meest bekende gelijkenis uit het Nieuwe Testament. Met alle misverstanden die dit mee brengt. Gaat het eigenlijk wel zo nadrukkelijk om de jongste zoon? Had die écht berouw of allen maar razende honger? Varkens hoeden en het voer eten wil volgens de joodse wet zeggen: de vloek over zich afroepen. Maar wie weet.

Diezelfde wet zegt ook: 'Als een Israëliet peuleschillen moet eten, krijgt hij berouw'.

Best mogelijk dat we de oudste zoon een beetje gelijk geven met zijn bittere opmerkingen naar zijn vader en zijn lieve broertje….

We stoppen hiermee, de rest kunt u komende zondag uitvoerig in de kerk aanhoren en overwegen. Want er zit vrij zeker ook wel een boodschap voor ons allen in.


De tekstvermeldingen van deze en andere zondagen vindt u in de Agenda onder de vierde zondag van de vastentijd.


Klein Pasen


Weest blijde nu. in 't midden van het lijden

Verheugt u, want gij zijt niet vruchteloos

De Koning komt de vredesstad bevrijden

En de woestijn zal bloeien als een roos.,


Jeruzalem, verheug u in de vrijheid,

Stad van de Heer die zeer te loven is!

m

Jeruzalem, de stad van de belofte,

verwacht een nieuw bestaan van hogerhand.

De Zoon daalt van de Vader uit de hoogte

en maakt de aarde tot zijn vaderland.


Daar zal zijn zegen zich alom verbreiden,

in heel de wereld overvloed van brood.

Zo zal het zijn aan 't einde van de tijden,

de dageraad van God is roze rood


Die in uw lijden zijt terneergezeten,

leeft uw Verlosser gretig tegemoet,

want deze tijden zijn u toegemeten,

maar als Hij komt, dan maakt Hij alles goed.


Willem Barnard OKG 616


Feest- en gedenkdagen in de maand maart

met vaste datum (OKK blz. 1092)


Zie voor uitvoeriger gegevens Vieren en gedenken blz. 36-48


1 maart H.Suïtbertus, bisschop en met hem alle verkondigers van het geloof in onze streken.

Suïtbertus was één van de metgezellen van de H. Willibrordus, die in 690 uit Engeland naar ons land kwam. Door de gemeenschap van deze twaalf Benedictijner monniken werd hij tot bisschop gekozen en in 693 in Engeland gewijd. Op of omstreeks deze zondag gedenken wij met dankbaarheid en respect de vele getuigen van de Heer die als geloofsverkondigers in de begintijd van de kerk het evangelie hebben gepredikt onder ons voorgeslacht.

Hun namen vindt u in V en G, blz. 37.


7 maart H.H. Perpetua en Felicitas, martelaressen.

Onder keizer Septimius Severus. die toetreding tot de kerk verbood, werden ook deze jonge vrouwen in de stad Cartago en met andere leden van de plaatselijke gemeente ter dood gebracht in het jaar 202 of 203. Zij behoren tot de zeven vrouwen die in de Romeinse canon van de Mis zijn opgenomen. V en G blz. 38


9 maart H.Gregorius van Nyssa. Zeer geliefde heilige, een groot geestelijk schrijver, sterk betrokken bij het kerkelijk leven van zijn tijd (330-395). Hij heeft kunnen voorkomen dat het werk van Origenes, een geniaal man die een christelijke wetenschap wilde opbouwen, geheel verloren zou zijn gegaan. V en G blz.39


12 maart H. Gregorius de Grote, bisschop van Rome. Eén van de bekendste bisschoppen van Rome uit de zesde eeuw. Hij schreef o.a. een pastoraal handboek, veel werken over de wijsheid van de kerkvaders, beschrijvingen van heiligenlevens en vooral moet ook zijn bemoeienis van de liturgie worden genoemd (gregoriaanse zang. Hij wordt gerekend tot de vier voornaamste kerkvaders van het Westen. V en G blz.40.


17 maart H. Gertrudis, abdis en kerkpatroon van onze parochie

Gertrudis 9 (626-559) was een dochter van de Frankische hofmeier Pippijn I van Landen, stamvader van de Karolingers. Haar afbeelding in de kathedrale kerk liet zien hoe wij haar kennen en eren. V en G blz.41


18 maart H. Cyrillus, bisschop van Jeruzalem. Zijn grootste bekendheid dankt hij aan de bewaard gebleven catechesen, het geloofsonderricht dat hij gedurende de Veertigdagen gaf aan de geloofsleerlingen, die dat jaar in de paasnacht in de nieuw gebouwde H. Grafkerk zouden worden opgenomen in de Kerk. In de Oud- Katholieke kerk is de liturgie van de Goede Week waarin de inwijding van de geloofsleerlingen, gegrondvest op deze en andere bewaard gebleven voorbeelden. V en G blz.43.


19 maart H. Jozef van Nazaret. Wij kennen hem als pleegvader en behoeder van het heilige dat in Maria is verwekt, Jezus Gods Zoon, gekomen in de wereld om ons te verlossen, tot redding van de wereld. V en G blz. 44


25 maart Aankondiging van de Heer aan de H. Maagd Maria (Maria Boodschap).

Negen maanden voor de geboortedag van Jezus, het kind van Betlehem, gedenken wij het bezoek van de engel Gabriël aan Maria. Met alle geslachten de eeuwen door prijzen wij haar zalig als de gezegende onder de vrouwen. V en G blz.45.


26 maart H.Ludgerus, bisschop van Munster. Hij was de zoon van een Friese edelman en de

eerste priester uit zijn volk, na een opleiding aan de beroemde kloosterschool van Utrecht

en daarna in Engeland. Teruggekeerd in ons land ontving hij in 777 de priesterwijding. Hij

bouwde op verschillende plaatsen kerken en in 804 werd hij door keizer Karel de Grote

aangesteld tot bisschop van Munster in het Saksische land, waartoe ook delen van het huidige

Groningen, .Twente en de Achterhoek behoorden. V en G blz. 47

*