PDF Print

In het hart van de zaak 9

Golgota


Wij zijn de Goede Week ingegaan, na Palmzondag alweer wat dagen onderweg. Met Jezus, op weg naar Jeruzalem, naar de Olijfberg, naar Golgotá. De weg naar het kruis.

Mooi gezegd is dat alles. Geen onbegrijpelijke kerktaal, maar toch wel in de meeste gevallen buiten de realiteit van ons dagelijkse leven. Dat vraagt al zo veel van ons, het is al mooi dat het ons is gelukt om voorbije zondag in de kerk te zijn. En nu komt al die extra drukte van de Paasdagen er ook nog bij. Want het moet toch ook wat feestelijk zijn, je moet wat in huis hebben, misschien moet je, om de kool en de geit te sparen, je tijd en aandacht wel verdelen.

Misschien kom je er daarom niet eens toe om naar de kerk te gaan


Het is maar wat je bedoeld als je het woord Pasen in de mond neemt. In de geseculariseerde samenleving waar we het mee moeten doen, heeft pasen een heel andere betekenis dan het feest van Israël en de Kerk, een joodse of christelijke feestdag dus..

In die andere betekenis gaat het bij voorbeeld om uitslapen en daarna een lekkere brunch, een lentefeestje als het weer wat mee zit, een extra vrije dag, dingen om blij mee te zijn. Dat wordt ons ook voorgehouden door de dure kleurige reclamebladen die zorgzame groot-kruideniers ons bezorgen: Allerhande, de Boodschapper om er twee te noemen. Sommige mensen krijgen bij het bekijken van al dat lekkers, een soort voorpret zoals winkelen in verlichte en versierde straten ook kan bijdragen aan dat gevoel.


Feestelijk gevoel, even iets anders, bezig zijn met elkaar. Dat is toch niet slecht?

Neen, dat is niet slecht, maar of dat alles is?

Wat is nu de werkelijkheid, vraag je jezelf af.

Is dat de vanzelfsprekendheid waarmee aan het Paasfeest wordt voorbij gegaan door het hart van de zaak te negeren of te ontkennen? Zodat je een lege dop overhoudt?


Is dat nu alles, dat we na twee dagen maar weer op de oude voet voortgaan, alsof er niets in ons leven is gebeurd?

En dan hebben we het maar niet eens over de dagen die aan Pasen voorafgaan, die goede dagen, waar je stil van wordt, die christenen zo benoemen, omdat ze goed zijn voor ons!

Doen die er helemaal niet toe en gaan de mensen daar soms graag aan voorbij omdat er al zoveel ellende in de wereld is, moord en doodslag?

Wat maakt de dood van een mens, die tweeduizend jaar geleden geleefd heeft, vermoord als slachtoffer van de mensen, wat maakt dat voor verschil met de wereld van nu?


Opgestaan uit de dood, verschenen als de Levende, kennelijk nog steeds aanwezig in de levens van miljoenen mensen. Die feest vieren, die Halleluja roepen en zingen door hun tranen heen.

Wat kunnen wij moderne mensen daarmee?


De volle maan

woestijnlandschap

De laatste dagen staat de maan bij bedtijd aan de zuidelijke hemel. Bijna volle maan. Het weer is wat wisselvallig en de hemel dus niet zo helder, maar de maan komt er doorheen. Wij hebben dat licht van de maan niet zo nodig als toen de mensen in de nacht van de uittocht uit Egypte. Zij openden hun deuren, zij waagden het erop om te vluchten, ondanks de machtige Farao en zijn leger. Ze gingen en zagen een maanlichte nacht, voldoende licht om in een stikdonker woestijnlandschap hun pad te vinden.


Vanavond zul je weten dat de Heer je uit Egypte, uit het diensthuis zal leiden en morgenochtend zal je zijn heerlijkheid zien.


Het is een liturgisch gezang van de stille zaterdag, vrij ontleend aan Exodus 16; 6 en 7.


Voor een gelovig mens die het waagt met de Heer zijn God, is de volle maan een teken, toen en nu.


We vieren Pasen op de eerste zondag (de dag van de opstanding, de achtste dag) na de eerste volle maan na de lente- evening op 21 maart. Zoals het joodse volk nu op dezelfde wijze dit feest viert op de 14e Nissan van de joodse kalender, die afhankelijk is van het maanjaar.

Wereldwijd vieren we Pasen, de drie dagen van de doortocht van dood naar leven, het heilig Triduüm dat in de liturgie wordt gevierd van donderdagavond tot zondagmorgen.


Naar het aloude gebruik van de kerk van Jeruzalem, een gebruik dat niet was te stuiten, dat mensen heeft beroerd en in beweging gezet. Dat nog steeds door de wereld gaat als een golf van nieuw leven.

Pasen brengt mensen bij elkaar, vernieuwt hun geloof, zodat ze geen andere verlangen hebben dan in de heilige nacht van de verrijzenis, dit geloof te vernieuwen en te bevestigen en zich opnieuw toe te vertrouwen aan Gods leiding in hun leven..

Triduum

Zoals we bidden met heel de Kerk van Christus:

Wij bidden U, Heer,

die ons geschapen hebt,

geef vrede in onze dagen

laat de blijdschap van dit Paasfeest

voor ons een blijvende vreugde zijn.

Door onze Heer Jezus Christus, uw Zoon

die met U in de eenheid van de heilige Geest,

leeft en regeert in de eeuwen der eeuwen.

Amen.



U vindt de vieringen in de kathedraal aangegeven op deze site, onder de Agenda.


Lied in de Goede Week


Jezus,om uw lijden groot,

om uw leven en uw dood

die volbrengen ‘t recht van God,

Kyrie eleison.


Heer, om uw zachtmoedigheid,

vorst die op een ezel rijdt

en om Sions onwil schreit,

Kyrie eleison.


Om de zalving door een vrouw,

vreugde-olie, geur van rouw,

teken van wat komen zou,

Kyrie eleison.


Om het brood, Heer, dat Gij breekt,

om de beker die Gij reikt,

om de woorden die Gij spreekt,

Kyrie eleison.


Here, om uw bloedig zweet,

Als Ge-alleen de wijnpers treedt,

Om de kelk vol bitter leed,

Kyrie eleison.


Om het zwijgen, het geduld,

waarmee Gij de wet vervult,

als men vruchtloos zoekt naar schuld,

Kyrie eleison.


Om het woord van godlijk recht,

Dat Gij tot uw rechters zegt,

-zelf hebt Ge-uw geding beslecht,-

Kyrie eleison.


Om de doornen van uw kroon,

om de gees’ling en de hoon,

roepen wij ,o Mensen zoon,

Kyrie eleison.


Om uw kruis, Heer, bidden wij,

Om de speerstoot in uw zij,

ga aan onze schuld voorbij,

Kyrie eleison.


Heer, om uw vijf wonden rood,

om uw onverdiende dood,

smeken wij in onze nood,

Kyrie eleison.


O.K. kerkboek 186




Vier- en gedenkdagen in april


2 april:

H. Maria van Egypte, boetelinge

Vooral in de kerken van het Oosten heeft de beschrijving van haar leven

grote indruk gemaakt. Het is het verhaal van een radicale bekering, dat velen heeft bemoedigd om te breken met een verkeerd leven door gebed en boetvaardigheid.


4 april:

H.Isodorus van Sevilla, leraar van de Kerk

Hij geldt als de laatste kerkvader van de westerse Kerk, een groot geleerde met een ontzaglijke kennis op velerlei terrein. Gestorven in 636, ligt hij begraven in de kathedraal van Sevilla.


14 april:

H. Liduina van Schiedam

Ze is geboren op Palmzondag 1380 te Schiedam. Getroffen door ongeluk en chronische ziekte, werd ze 38 jaar lang een toonbeeld van liefde en troost voor de velen die haar bezochten aan haar ziekbed. Op Paaszaterdag 1433 kreeg zij in een Christusvisioen een teken van haar naderende dood. De broeders van de Moderne devotie hebben aan haar bekendheid bijgedragen door haar levensverhaal te beschrijven en te verspreiden.


21 april:

H. Anselmus, bisschop van Canterbury

Zijn veelbewogen leven, zijn diepe vroomheid en warme uitstraling maakte hem niet alleen tot een groot geleerde, ‘vader van de Scholastiek’, maar tot een mens, die ons veel heeft nagelaten, een toonbeeld van geduld bij de vele aanvallen op zijn persoon die hij kreeg te verduren.


23 april:

H, Georgius, martelaar

Sint Joris, de heldhaftige bestrijder van het kwaad, patroon van de Scoutbeweging over de wereld, patroon van landen en volken. Laat u niet overwinnen door hert kwaad, maar overwint het kwaad door het goede!


24 april:

H. Egbertus, priester en geloofsverkondiger

Abt van het Ierse klooster waar de jonge Willibrord intrad en waar de monniken leefden in het verlangen weg te trekken om als vreemdelingen en pelgrims Christus te verkondigen onder de volkeren. In 690 kwam Willibrord met zijn twaalf metgezellen aan in ons land. Egbertus begreep dat God hem vooral wilde gebruiken in zijn dienst om in het klooster jonge mensen te vormen voor hun missionaire werk overzee. Hij stierf in 729 toen de communiteit voor het eerst het paasfeest vierde op dezelfde datum als de overige kerken van het Westen, waarmee een einde kwam aan de kalenderverschillen.


25 april:

H. Marcus, evangelist

Het evangelie dat op zijn naam staat is het oudste van de vier die zijn opgenomen in de canon van het nieuwe Testament. Marcus was de tolk van Petrus en in de vroege kerk zei men: ‘de hand is van Marcus, de mond van Petrus’

Het korte Marcus evangelie wordt gelezen in het B- jaar van de zon- en feestdagen, aangevuld door delen van het Johannes evangelie.


29 april:

H. Catarina van Siëna, lid van de orde der Dominicanen.

Veelzijdig in haar geschriften, voorbeeldig door haar geloofsleven, haar rechtvaardigheid en liefde tot God en de mensen.

Catarina heeft in haar tijd grote invloed uitgeoefend onder eenvoudige mensen maar vooral ook onder de aanzienlijken die gehoor gaven aan haar oproepen tot het herstel van rust en vrede in de kerk en de wereld van toen,. Hij stierf in 1380 re Rome.


(u vindt uitgebreide gegevens in het boek Vieren en gedenken blz. 49-59)


Gebed:


God, Gij hebt door uw heiligen

velen uit de duisternis van hun bestaan

geroepen tot het licht van uw waarheid.

Schenk ook ons, zo bidden wij U,

standvastigheid in het geloof,

volharding in de hoop

en bezieling in de liefde

voor U en onze naasten.

Door Christus , onze Heer.

Amen.


*