PDF Print

In het hart van de zaak 14


Kan een kerkgebouw jarig zijn?


Afgelopen heb ik niemand die vraag horen stellen, ook niet door onze parochianen die nog niet zo lang geleden bekend zijn geraakt met de (vele) gebruiken binnen de Oud-Katholieke kerk. Kennelijk begrijpen we heel goed dat het op zo’n dag om heel wat meer gaat dan aandacht voor een mooi en vertrouwd gebouw waar we graag komen.


Kerkwijding is naar goed katholiek besef een gebeuren dat ver uitstijgt boven de in gebruik- neming van een nieuw kerkgebouw, ook al heeft het raakvlakken. Kerkwijding heeft een directe relatie met ons geloof dat op die dag en ieder jaar opnieuw –voor Ste Gertrudis 6 mei -wordt uitgezegd en uitgezongen. Op Kerkwijding richt de aardse kerk zich op de hemelse stad, het Jeruzalem hierboven. Op die dag spreken we uit wat reeds in de apostolische tijd en de eerste eeuwen van de kerkvaders, behoorde tot de vreugdevolle boodschap van de eenheid tussen Christus en de gemeente, de eenheid in het geloof en in de kennis van de Zoon van God.

In dit laatste klinken woorden door uit het vierde hoofdstuk van de brief aan de Efeziërs, het prachtige gedeelte 1-16 waar het gaat om het geheim van de gemeenschap, die geroepen is om één lichaam en één Geest te zijn; één Heer, één geloof, één doop, één God en Vader van allen, die boven allen en door allen en in allen is.

Christus is het Hoofd van zijn Kerk; door Hem ontvangt het gehele lichaam, hecht samengevoegd en bijeengehouden door de samenwerking van al zijn geledingen, naar het vermogen dat elk lid eigen is, de lichamelijke groei om zichzelf op te bouwen in de liefde.


In het Nieuwe Testament wordt op tal van plaatsen verwezen naar de kerk als bouwwerk van de Geest. De gelovigen zijn de levende stenen, waarmee het huis van God wordt gebouwd, opgericht als een teken van de presentie van God in de wereld. God woont en werkt op intensieve wijze onder zijn volk. Komende Hemelvaartsdag en as.zondag, Wezenzondag zingen we daarvan: Al heeft Hij ons verlaten/Hij laat ons niet alleen, wat wij in Hem bezaten/blijft altijd om ons heen..

De vroege kerk had geen tempels zoals de heidense wereld waarin de christenen leefden.

De mensen kwamen bijeen in huizen en ook in latere tijd toen er meer mogelijk was, bouwde men kerkhuizen voor de ecclesia, de kerkgemeente. In de vierde eeuw, na de vrijwording van de kerk, bouwde keizer Constantijn grote gebouwen. Niet in de stijl en volgens de architectuur van de bestaande tempels, maar als grote basilieken, koningszalen, waar koning Christus troonde temidden van zijn volk. Open en gastvrij, waar het licht naar binnen kwam, kerken geheiligd en versierd, apart gezet voor de dienst aan God en de dienst van de gemeente, versierd zoals de gemeente, de Bruid van Christus.

Gods volk dat samenkwam en stond rondom het altaar, de opgerichte steen, gezalfd en gewijd, als een blijvend teken van de Aanwezigheid van de Heer.

Mensen die hun leven richtten op de komst van het Koninkrijk en wisten: we hebben hier geen blijvende stad maar wij zoeken te toekomende (Hebreeën 13, 14).


De eerste lezing op het feest van Kerkwijding is het verhaal van Jakob uit Genesis 28. In het verlaten woestijnland viel hij in slaap toen de zon was ondergegaan. Hij droomde en zag een ladder opgericht, waarop Gods engelen op en af gingen. Plotseling stond de HEER bij hem..

Niet Jakob had alle moeite moeten doen om met zijn ladder de hemel te bereiden, maar God zelf, de God van zijn vaderen, daalde af en verscheen bij hem terwijl hij daar lag:

Ik ben met je, Ik zal je behoeden, Ik zal je terugvoeren uit je ballingschap, Ik zal je niet verlaten tot Ik mijn belofte heb vervuld.


Ik zal je niet verlaten! 96 jaar geleden bouwden mensen in goed vertrouwen en vanuit een sterk geloof dit huis van God. Een volkje onderweg, dat de schuilkerk en de ongunst van de tijden had overleefd.

Opwaarts de harten;

Wij hebben ons hart bij de Heer,

Brengen wij dank aan de Heer, onze God,

Hij is onze dankbaarheid waardig.


De heiligenkalender in de maand mei


We zijn al een stukje onderweg, maar ter herinnering en uit respect vermelden we ook nu alle heiligen die opgenomen zijn in onze kalender van vier- en gedenkdagen. U kunt een beschrijving van hun levens en de omstandigheden waaronder zij leefden, vinden in het boek Vieren en gedenken. Het is aanwezig op de boekentafel achter in de kerk.


1 mei

H.H. Filippus en Jakobus, apostelen. Vanaf de zesde eeuw worden zij samen op deze dag gevierd. Wij kennen Jakobus vooral als eerste bisschop van Jeruzalem, als leider van het apostelconcilie te Jeruzalem (Handelingen 15, 1-21) terwijl de brief van Jakobus op zijn naam staat. In het jaar 62 is hij door het Sanhedrin veroordeeld op gestenigd te worden en doodgeknuppeld. Filippus was een leerling van Johannes de Doper, voordat hij door Jezus werd geroepen om hem te volgen. Hij is de marteldood gestorven in Klein- Azië en begraven in Hierapolis.


2 mei

H. Atanasius, bisshop van Alexandrië. Een bekende en moedige kerkvader, die zijn hele leven is dienst heeft gesteld van de kerk. Hij verdedigde de besluiten van het concilie van Nicea en verzette zich tegen de Arianen, die door de keizers werden begunstigd. Hij is vooral bekend door zijn vele geschriften, vooral door zijn levensbeschrijving van de H Antonius, de monnikenvader.


3 mei

H. Profeet Jeremia. In de christelijke traditie geldt Jeremia als een voorloper van de lijdende Christus, mede door zijn onverwoestbare hoop en zijn uitzien naar het vrederijk.

Hij behoort tot de vier grote profeten van Israël.


6 mei

H. Man Job. Het bijbelboek Job behoort tot de indrukwekkende wijsheidliteratuur van Israël.

Er wordt geworsteld met de knellende vraag waarom het kwaad goede mensen treft, de rol van God en de satan, de houding van de mens hier tegenover.

Job raakt alles kwijt. Toch houdt hij vast aan God, die zijn denken te boven gaat Ik weet dat Verlosser leeft.


10 mei

H. Profeet Jesaja. Hij behoort tot de voornaamste schriftprofeten, geliefd bij de mensen, hij sprak woorden van vermaning, die altijd weer werden gevolgd door troost en bemoediging.

Jesaja werd in het jaar 739 voor Christus op aangrijpende wijze geroepen om te profeteren. Hij werkte zestig jaar lang onder vier koningen. Het boek Jesaja heeft veel weg van een bibliotheek, daar meerdere profeten zijn verzameld in dit grote boek dat zowel in de Synagoge als in de kerkelijke leesroosters een voorname plaats inneemt.


11, 12, 13 mei De ijsheiligen

´Je kunt beter wachten met je zomerbloeiers en andere gevoelige planten tot we de ijsheiligen gehad hebben´. Volkswijsheid maar elke hovenier kan het je vertellen. Lage temperaturen en zelfs nachtvorst komen regelmatig voor tijdens deze dagen in mei. Drie dagen en nachten en wij voelen dit jaar aan den lijve dat het fris en onaangenaam weer is, hoewel het ijs gelukkig ontbreekt.

Maar we gaan verder met de mooie meimaand!


12 mei

H. Pancratius, martelaar. Veertien jaar oud en onder keizer Diocletianus onthoofd wegens zijn standvastig geloof. Dat was omstreeks het jaar 304. Hij was al vroeg wees en werd door zijn oom naar Rome gebracht voor een goede opleiding. Maar hij wilde Christus belijden onder de mensen en trotseerde zelfs de keizer. Omstreeks 500 liet paus Symmachus een enorme basiliek boven zijn graf bouwen. Zo´n jongen toch!


13 mei

Sint Servaas, bisschop van Maastricht. Omstreeks 363 verplaatste hij zijn zetel vanuit Tongeren, in die tijd de grootste stad van Gallië, naar Maastricht, waar het veiliger was. Hij was een Armeniër, de kerk was ook in die tijd multimultureel en internationaal, en hij is gestorven op Pinkstermaandag 384.

Zijn graf is in de eerbiedwaardige basiliek op het Vrijthof, de trots van de Maastrichters en de Limburgers.


25 mei

H. Beda, genaamd de Eerbiedwaardige. Onze kennis van de oudste kerkgeschiedenis van Engeland danken we voor het grootste deel aan deze grootste geleerde van zijn tijd. Hij schreef betrouwbaar en toegankelijk. Vanaf zijn zevende jaar toen hij als wees werd opgenomen in de kloosterschool vaan de H. Petrus, en zijn intrede in het nieuw gebouwde Paulusklooster te Jarrow waar hij de rest van zijn leven standvastig verbleef, was zijn priesterleven gewijd aan de studie van de H. Schrift en aan de wetenschap van zijn dagen.

Hij stierf in het jaar 735, zijn erenaam ontving hij na zijn dood.


26 mei

H. Augustinus, bisschop Canterbury. In het jaar 596 zond paus Gregorius de Grote de monnik Augustinus, Italiaan van geboorte, met dertig broeders van het St. Andreasklooster naar Engeland, naar het volk van de Angelen. Hij kreeg de vrije hand om te handelen naar beste kunnen. In Kent werden ze vriendelijk ontvangen door koning Ethelbert die was getrouwd met een christelijke prinses Bertha, afkomstig uit Parijs.

Canterbury heeft zich ontwikkeld tot het geestelijk centrum van de Anglicaanse wereldkerk, de opvolger van de H. Augustinus op de zetel is de ereprimaat van de Anglican Communion.





*