PDF Print

In het hart van de zaak 24

 

 

Patroonsfeest St. Jakobus, 25 juli 2010

 

Op deze zondag vieren we met elkaar het feest van de apostel Jakobus, Jakobus major, de Meerdere, in onderscheid van Jakobus, de broeder van de Heer en drie andere mannen die we tegenkomen in het Nieuwe Testament.

Het gaat om Jakobus, de broer van Johannes, samen de Boanerges genoemd, twee deugnieten op wie je niet kwaad kon worden. Maar dat belet niet dat in het jaar 44 de boze koning Herodes Agrippa, die niet hield van onrust in zijn gebied, Jakobus met een aantal onbekende  jodenchristenen uit Jeruzalem liet onthoofden. (Handelingen 12,2)

Zie zo, dacht hij ongetwijfeld, daar zijn we van af, daar hoor je niets meer van.

Maar dat is wel even anders.

Ook in deze hete zomer lopen duizenden mensen de lange pelgrimsweg naar het Spaanse Santiago di Compostela, in de middeleeuwen reeds het belangrijkste bedevaartsoord na Jeruzalem en Rome.

Anders dan toen weten veel moderne mensen niet goed waarvoor ze gaan, wat ze zoeken en hopen te vinden. Bij het graf van Sint Jakobus, herontdekt in 825, de late tijd van Karel de Grote. Dat moert je dus kunnen geloven, daar heb je vertrouwen in, maar we zijn tegenwoordig niet zo direct van vertrouwen en geloven valt menigeen zwaar.

Er is dus veel wat opgehelderd blijft, maar de stroom van legenden en verhalen gaan maar door, wie thuiskomt na de lange tocht heeft wat te zeggen en wordt bevraagd.

Wat stroef en moeilijk misschien want  wie doorgrondt het wonderlijke gebeuren dat God door toedoen van zijn heiligen kan aanrichten in het elven van mensen?

 

Morgen dus patroonsfeest in Ste Gertrudis.

 

Sint Jakobus de Meerdere, patroon van het noordelijk stadsdeel van Utrecht, met zijn prachtige middeleeuwse parochiewerk, nog altijd bewoond en fier overeind. Hij heeft het ook met minder moeten doen, met schuilkerkjes bij de Neude en Buiten de Weerd. Maar ook daar werd hij niet vergeten, al verdween grotendeels het besef dat Utrecht behoorde tot de pelgrimsroute naar Santiago. De onrust in Jeruzalem en in geheel Palestina, de verdeeldheid van de mensen op politiek en religieus gebied in de tijd van het oerchristendom, bestond niet minder in de tijd van de Reformatie en de strijd tegen Spanje.

Maar Sint Jakobus overleefde, zozeer zelfs dat we goed moeten bedenken dat ons patroonsfeest vooral te maken heeft met het geloofsgetuigenis van onze patroon en dan pas

ook herinneringen oproept aan de voorbije tijden, die we niet zijn vergeten.

 

De Jakobuskapel in de kathedraal kan voorbeeldig zijn als het gaat om het één en het ander.

Het altaar met de beeltenissen van de vier evangelisten is duidelijk als het gaat om de betekenis van deze bewaarde herinnering. Wat blijvend is, is de boodschap van het evangelie en de opdracht om die te verkondigen aan de mensen, aan de voorbijgangers, aan degenen ook die aandachtig willen luisteren waarvoor de intieme ruimte van deze kapel model staat.

Met het kruis voor ogen en de lamp die verwijst naar de trouw van onze God die zijn volk nabij blijft, ook als er dagen zijn die dit doen vergeten in de dagelijkse plichten, lasten en zorgen van ons bestaan.

Links en rechts, de kant van het hart Maria Magdalena die ons voorleeft hoe groot ons verlangen mag zijn in het zoeken van de aanwezigheid van Christus: U zoek ik van de vroege morgen, naar U verlangt mijn ziel en dorst mijn lichaam met groot verlangen.

 En aan de rechterkant de zaaier, de mens die zijn kracht inzet op hoop van zegen, de werkende mens die zich inzet voor het gemenebest.

 

De vier historische parochiekerken van de oude stad vinden een voortzetting in onze gemeenschap: de parochie van de HH Maria, Jakobus en Gertrudis. De vierde H Nicolaas ontbreekt sinds zijn schuilkerk verdween na de zware Franse tijd.

Maar wij zijn er nog en we vieren morgen Eucharistie op de feestdag van Sint Jakobus, zoon van een bezorgde moeder die aan Jezus vroeg om een zekerheid, die ons vragen te boven gaat.

(evangelie van de dag: Matteüs 20, 20-28)

Het wordt een dag die vragen oproept,maar ook uitkomsten biedt!

 

Uit uw verborgenheid

 

Uit uw verborgenheid,

voorbij aan onze grenzen,

straalt lichte eeuwigheid

als daglicht voor de mensen.

Uw wijde hemel welft

zich rond over de aarde.

Gij zult op vaste grond

ons voor het donker sparen.

 

Hult niet uw oogopslag

ons in de witte wade

tot Christus' evenbeeld,

uw voorbedachte rade?

Zo hebt Gij ons gewild,

het zicht op U gegeven

als Vader, voor wie wij

niet tevergeefs meer leven.

 

Ontvouw de weg breeduit,

die eenmaal zal bereiken

wat uit verborgenheid

tot bloei nog moet ontluiken.

De verste verte buigt

zich naar het stralend midden

En zingt bevrijd het lied

om Christus te aanbidden.

 

                               Sytze de Vries  OKG 547

 

 

Gebed

 

Genadige God,

Nu wij uw apostel Jakobus gedenken,

die in zijn martelaarschap

de naam van Christus verheerlijkt heeft,

bidden wij U:

Laat uw kerk worden gesterkt door zijn getuigenis

en altijd uw bescherming ondervinden.

Door Christus, onze Heer.

Amen.

 

Alle klokken

 

Alle klokken,

de mystieke,

de gebarsten katholieke,

de verschillende protestantse

die de hemel eens bestormden,

slaan hetzelfde uur,

het slaat

Drie…

Het is nog niet te laat.

 

                                     Willem Barnard

*